Wat is posttraumatische dystrofie?

Posttraumatische dystrofie is een medische aandoening die niet bij veel mensen bekend is. Ook bij het horen van de andere namen voor de aandoening, zoals complex regionaal pijnsyndroom of Sudeckse dystrofie, weten de meeste mensen niet wat hiermee bedoeld wordt. Graag willen we hier verandering in aanbrengen door een duidelijke uitleg te geven wat posttraumatische dystrofie is.

Er zijn namelijk heel wat mensen in Nederland die last hebben van deze moeilijk te begrijpen aandoening. Zelfs in de medische wereld is nog niet alles bekend hierover. Een korte uitleg is dat de zenuwen in een ledemaat op een abnormale manier reageren op een licht trauma. Hierdoor ontstaat een zwelling of een overactiviteit van de zenuwen die niet in contrast staat met het trauma dat het lichaam heeft opgelopen.

Oorzaak klein letsel of operatie

prikIemand die aan posttraumatische dystrofie leidt die heeft dus last van een reactie van de zenuwen op een klein letsel. Hierdoor krijgt de patiƫnt onder andere last van een continue hevige pijn, zwellingen van de ledematen en een branderig gevoel. Deze reactie van de zenuwenactiviteit staat niet in verhouding tot het opgelopen letsel. Meer hierover op: https://vrijvanpijn.nl/

De zenuwenactiviteit is echter wel zeer echt. Men denkt dat het veroorzaakt wordt doordat een beschadiging van de zenuwen ervoor zorgt dat zelfs na het letsel de hersenen nog altijd een pijnsignaal doorkrijgen. In de meeste gevallen is een zeer klein letsel, zoals een blauwe plek, een verstuiking of een prik de oorzaak. Ook zien we de aandoening vaak bij mensen die zojuist aan een ledemaat zijn geopereerd.

Behandelingen voor PD of CRPS

De aandoening posttraumatische dystrofie of complex regionaal pijnsyndroom worden ook vaak afgekort naar PD of CRPS. Omdat de pijn bij deze aandoeningen veroorzaakt worden door de hersenen en niet een lichamelijke aandoening, werken de traditionele pijnstillers niet om de pijn te verlichten.

Om deze reden worden vaak medicijnen voorgeschreven die een neuro pathische werking hebben. Zo worden bijvoorbeeld vaak anti-epileptica en antidepressiva voorgeschreven als effectieve medicijnen. Deze medicatie werkt dus niet direct op de ledematen waarop de symptomen van posttraumatische dystrofie te zien zijn, maar meer op de hersenen die de symptomen veroorzaken.

Comments are closed.